Dokunmayın

Bir hüzün kentinin nüfus kütüğünde kayıtlı adım Beni o kentin sokaklarında arayın İklim güzse Mevsim Ekimse Ayın adı hüzünse Bir sarı yaprak yere düşmüşse Bunu yazmak için ben o ağacın altındayım Benden neşeli dizeler ummayın Küçükken resim defterime Bir yaprak çizip içini yeşille boyamadım Çocukluğumun perdelerini örttüler Dediler ki ışıklara; Sakın içeri sızmayın! Sizin saçlarınızı okşarken elleri annenizin, Ben muhtemelen Bir yorgan altı karanlığındayım Bu şiir biraz uzun olacak Canınız sıkıldıysa Devamını okumayın! Ben hüzün apartmanının üçüncü katında yaşarım Adımı o apartmanın zillerinde arayın Vakit geceyse Ay geceye küsmüşse Bir yıldız yere düşmüşse Bunu yazmak için ben O apartmanın terasındayım Benden neşeli dizeler ummayım Küçükken resim defterime Bir yıldız çizip İçini kırmızıyla boyamadım Birer birer değil, kalabalık geldiler Çocukluğumu üstümden kitlediler Dediler ki kapılara; Sakın ha açılmayın! Siz salıncaklarda sallanırken özgürce Ben içerde tam on yıl yattım! Canınızı sıktıysa bu şiir, Sakın başa dönüp bir daha okumayın! Beni ararsanız yani, Hüzün neredeyse Ben oradayım. Kime sorsanız gösterirler beni Beni öldürün; Dizelerime dokunmayın! Jale Demirdöğen Umarım sizler iyisinizdir.Mutlu kalın.. Sevgiler Muyurt  Twitter Instagram