Daha son sözü söylemedi hayat,
Belki yarınlar, mutlu sonlar var.
Yeniden başlamak yorar insanı ama
Sonunda kavuşmak mutlu olmak var.
NAZIM HİKMET RAN
Merhaba
Güzel bir günden yazıyorum diyebilseydim keşke.Son zamanlarda olumsuzluklar yetmez gibi yenileri ekleniyor.Bunlarda geçecek biliyorum. Her şey geçmiyor mu bu hayatta?Harika bir dostta sahibim hepsi senin sayende blog. Bazen farkediyorum da beni en çok mutlu eden insan evladı Nihal.Eski blogger kendileri pek yazmıyor artık.Aslında yazıyoruz ikimiz de blogumuza değil diyelim daha doğru olur :)
Ben yazmayalı ne çok şey değişti,ülke de bile.Takip edemiyorum bazen hatta takip etmesem umurum da olmasa diyorum.Apolitik olduğumuz zamanlar vardı o günlere dönmek istiyorum.Bir taraf seçmek zorundaymışız gibi hissediyoruz.Bazen karşımızdaki insanların kalbini kırıyoruz.Ben misal babacığıma yükleniyorum adam geçen gün veryansın etti haklı olarak.Dilerim bu kötü günler geçer.Bu ülkede bu bayrak altında farklılıklarımıza rağmen mutlu yaşayabiliriz.Biz olmasak da gelecek nesil evlatlarımız yaşar.Ben kendi adıma çok diplomalısı olmayan ama kendini eğitmiş insanlarla büyüdüm.Babam bana herşeyi öğretti ama ayrımcılığı asla.Ne mutlu bana diyorum şimdi.Çocukken kıymetini bilmemişim ama şuan bazı olaylara yaklaşırken tarafsız davranabiliyor olmam babamın en büyük mirası eh tabi bir de Fenerbahçe var.Futbolda bile ayrım yapıyoruz bu ülkede.Ne komik değil mi?Sırf eğlence için bile adam seçer haldeyiz.
Neyse içimizi karartmayalım umutla bakalım çünkü hayat daha son sözünü söylemedi.
